Kościół Zielonoświątkowy

w Wałbrzychu

ul. Ruchu Oporu 2

Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, ucząc je przestrzegać wszystkiego,
co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata.  Mt 28,19
   
Członkowie Kościoła w Wałbrzychu przyłączyli się do inicjatywy pozyskania obiektu na nową siedzibę Zboru.
Aby wszyscy byli jedno, jak Ty, Ojcze, we mnie, a Ja w tobie.
J 17,21
Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar; nie z uczynków, aby się kto nie chlubił.
Efez. 2,8
Jak zachowa młodzieniec w czystości życie swoje? Gdy przestrzegać będzie słów twoich.
Ps. 119,9
Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody
Mt 28,19
Wykrzykuj Panu, cała ziemio! Służcie Panu z radością, przychodźcie przed oblicze jego z weselem!
Ps. 100,1
A oto Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata.
Mt 28,19
I będzie głoszona ta ewangelia o Królestwie po całej ziemi na świadectwo wszystkim narodom.
Mt 24,14

Jubileusz 50-ciolecia Zboru

Minęło 50 lat od założenia fundamentów - w znaczeniu duchowym - pod budowę wałbrzyskiego Zboru.

Historię naszego zboru zaczęli tworzyć dwaj bracia: Karol Szałomski oraz Karp Korniluk, którzy wraz z żonami wystąpili z Kościoła Baptystów w Wałbrzychu.

Zjednoczeni w modlitwie w oparciu o Ew. Mat. 18:19-20 zawiązali grupę inicjującą celem utworzenia Zboru o trendzie Kościoła Chrześcijan Wolnych, a więc zbliżonym do doktryny baptystycznej w ramach istniejącego wówczas Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego.

W skład tego kościoła wchodziło 5 różnych denominacji:

  • Kościół Chrześcijan Wiary Ewangelicznej
  • Kościół Stanowczych Chrześcijan
  • Kościół Chrześcijan Wolnych
  • Kościół Ewangelicznych Chrześcijan
  • Kościół Chrystusowy
Do założenia Zboru potrzebny był odpowiedni lokal. Nabożeństwa musiały się gdzieś odbywać. Starania braci zostały zwieńczone sukcesem. Kościół Ewangelicko-augsburski w Wałbrzychu dysponował wolną Kaplicą przy ul. Ruchu Oporu 2. Ówczesny Pastor-Senior Lucer - Zacny i poważany duchowny wyraził zgodę na jej użyczenie.
19 grudnia 1959r. nastąpiło przekazanie tej kaplicy wraz z inwentarzem przez Kościół Evangelicko Augsburski do dyspozycji braci K.Szałomskiego i Karpa Korniluka. Radość z tego powodu była duża. Wprawdzie oprócz braci i ich żon nie było innych braci na tym miejscu jednak już po przejęciu w tym pomieszczeniu odbyto pierwszą modlitwę dziękczynną za znalezienie tego miejsca oraz za ludzi, którzy je użyczyli. Zaniesiono modlitwy do Boga o pomoc w zorganizowaniu prawdziwego Zboru.
W roku 1960 w zborze było wciąż niewiele osób. W tym czasie do Wałbrzych przyjechał po studiach by rozpocząć pracę zawodową Zdzisław Gąsiorowski (miał wtedy 25 lat). Na pierwszej zorganizowanej "ewangelizacji" z udziałem brata Bolesłava Winnika - znakomitego muzykologa - na nabożeństwie było 8 osób. Były to trzy małżeństwa, jedna starsza siostra zakonna (która jako pierwsza z tego Zboru odeszła do wieczności) i usługujący kaznodzieja ewangelista.
Początki były trudne. Stan techniczny i wyposażenie kaplicy było w bardzo złym stanie.
  • Ściany były zagrzybione;
  • szyby przezroczyste wybijane co kilka dni;
  • podłoga bardzo nierówna;
  • ławki bez oparć;
  • bardzo wysokie wejście do kaplicy w miejscu dzisiejszej biblioteczki;
  • wieszak na końcu kaplicy przy oknach;
  • proste oświetlenie;
  • okazała kazalnica;
  • ogrzewanie przy pomocy dużego, okrągłego pieca żelaznego;
  • dwie fisharmonie - przekazane do zboru w Janowicach;
  • w miejscu dzisiejszej szatni skład opału - węgla i drewna;
Tak więc pomieszczenie nadawało się do natychmiastowego remontu. Ale nabożeństwa się odbywały.
W miesiącu lutym 1963 pastor K. Szałomski wraz z żoną wyjechał z Wałbrzych gdzieś w okolice Poznania i więcej w Zborze się już nigdy nie pokazał.
Mając 28 lat 13 marca 1963 r. pastorem został Zdzisław Gąsiorowski. Niewiele osób przy udziale prezbitera okręgowego - pastora Zboru w Legnicy - brata Aleksandra Mańkowskiego dokonało wyboru. Pastor Zdzisław Gąsiorowski wspomina:

Pamiętam jak dzisiaj ten dzień. Żona poraz kolejny w szpitalu, a ja w wieku 28 lat przyjąłem bardzo ciężki obowiązek prowadzenia Zboru, skupiającego kilkanaście starszych osób. Jako syn pastora doskonale wiedziałem co mnie bedzie spotykać i jaka wielka odpowiedzialność spoczywa na duszpasterzu. Wybór przyjąłem z płaczem, ale i nadzieją, że z Bożą pomocą, będę się starał uczynić wszystko, by nie zawieść wybierających mnie braci i sióstr.
Liczyłem, że okres pastorostwa potrwa 3, no może 5 lat, ale w najśmielszych oczekiwaniach nie przypuszczałem, że aż 39 lat i trwałby może jeszcze dłużej, gdyby nie mój pogarszający się stan zdrowia i rezygnacja z pełnienia tej zaszczytnej funkcji. Przejmując obowiązki kierowania tym zborem przyjąłem jako motto swej usługi Słowo Boże z I Listu do Koryntian 2:1-5 oraz II Kronik 7:11-12 i 15-16

Również ja, gdy przyszedłem do was, bracia, nie przyszedłem z wyniosłością mowy lub mądrości, głosząc wam świadectwo Boże. Albowiem uznałem za właściwe nic innego nie umieć między wami, jak tylko Jezusa Chrystusa i to ukrzyżowanego. I przybyłem do was w słabości i w lęku, i w wielkiej trwodze. A mowa moja i zwiastowanie moje nie były głoszone w przekonywających słowach mądrości, lecz objawiały się w nich Duch i moc, aby wiara wasza nie opierała się na mądrości ludzkiej, lecz na mocy Bożej.

I List Św. Pawła do Koryntian 2:1-5

 

Dokonałem pierwszego remontu, później drugiego, zmieniono oświetlenie-obecnie zwisające lampy zakupiłem w Zakładzie Sprzętu Elektrotechnicznego w Leśnicy we Wrocławiu. Zmieniono sposób ogrzewania - bardzo uciążliwy - na piece akumulacyjne, a późnej elektryczne. Przezroczyste szyby zmieniono na piękne - kolorowe w/g projektu nauczycielki plastyki z I Liceum zaś szyby zostały zrobione w Hucie Szkła, Ławki zostały wymienione na ławki kościelne z likwidowanego Kościoła w Szczawnie Zdroju. Najważniejsze było jednak to, że wreszcie w swobodny sposób można było mówić z kazalnicy słowo na temat Ducha Świętego, Pięćdziesiątnicy, Darów Ducha i Zbór przekształcił się z doktryny Kościoła Chrześcijan Wolnych na Zielonoświątkowy. Zbór zaczeli odwiedzać bracia z okolicznych Zborów.

Były pierwsze ewangelizacje, pierwsze większe - po kilka osób - nawrócenia i zbór zaczął się rozrastać. Zaczęła się nawracać młodzież. Był taki rok, w którym 10 młodych osób nawróciło się do Pana w Głuszycy. W tym samym czasie dwie liczne rodziny - 12 osób w Boguszowie. Zorganizowano szkołę niedzielną u siostry Marysi Rudyk w mieszkaniu a następnie w Szkole obok Kaplicy. Rozpoczęto spotkania sióstr.

Pierwszymi usługującymi braćmi w Zborze byli: Karol Kuczer - ojciec Piotra i Mieczysława ze Świebodzic później brat Stanisław Dyba, Czesław Jedynak. Ponadto usługiwali bracia: Edward Piechowicz, Piotr Kuczer, Autur Welman, Roman Bortkiewicz, Robert Rudyk, Andrzej Karolczyk, Mariusz Czempka, Zdzisław Zakrzewski, Leszek Kipiński, Darek Woźniak, Mirosław Woźnak, Piotr Kirklewski, Józef Górka, Ryszard Martosiński, Józef Stachowicz, Jdzi Kwiatkowski, Stefan Kozłowski. Do Szkoły Biblijnej zostali skierowani: Edward Piechowicz, Artus Welman, Robert Rudyk - do Warszawy. Roman Bortkiewicz, Mariusz Czempka - do Ustronia.
Powstały grupy uwielbiające. Prowadzona dokształcanie zborowników przy pomocy grup domowych. Spotkania modlitewne w Jedline i Boguszowie. Kościół się systematycznie rozwijał i zachodziła potrzeba przeprowadzenia ordynacji pastora na prezbitera, który mógły wykonywać wszystkie czynności duchownego (wieczerze, błogosławieństwa dzieci, chrzty, pogrzeby, śluby).
29 września 1968r. Pastor Zdzisław Gąsiorowski został ordynowany na prezbitera. Ordynacji dokonali bracia: Naczelny Prezbiter - Stanisław Krakiewicz, Prezbiter Okręgowy - Aleksander Mańkowski.
Zachodziła potrzeba nabycia odpowiedniego budynku dla całego Kościoła z przeznaczeniem do organizacji kolonii letnich i spotkań młodzieżowych. Po długotrwałych poszukiwaniach i trudnościach w nabyci 24 lutego 1978r. budynek przy ul. Kołłątaja 7 w Boguszowie aktem notarialnym został nabyty i przez Kościół w Warszawie przekazany jako własność dla Zboru w Wałbrzychu.
Pastor Zdzisław Gąsiorowski wspomina:

Po dokonaniu remontu, adaptowano go jako obiekt służący dla rozmaitych spotkań. Otrzymał nazwe Ośrodka kolonijno-wczasowego. Doprowadzono wodę, której nie było i wyasfaltowano drogę dojazdową, która była w złym stanie. Zaczęły odbywać się kolonie letnie i zimowiska dla dzieci, comiesięczne spotkania - dwudniowe młodzieży, spotkania braterskie z naszego okręgu jak również posiedzenia Naczelnej Rady Kościoła. Corocznie odbywały się konferencje braterskie z udziałem znakomitych wykładowców z zagranicy. W godzinach wieczornych odbywały się nabożeństwa w okolicznych Zborach z udziałem tych braci. Był to okres bardzo korzystny i owocny dla naszego Zboru. Często bywali też na nabożeństwach niedzielnych. Ośrodek Służył dla Zborowników na cele spotkań weekendowych

Jak jednak w życiu bywa nie samymi pozytywami jesteśmy otoczeni. Tak też było w naszym Zborze. Było taki dzień, w którym 12 osób z Boguszowa wyjechało do wcześniej wybudowanych mieszkań koło Jnowrocławia. Następny, w którym 17 osób opuściło Zbór. Pan Bóg jednak leczył rany i w ich miejsce przydał nowe osoby, które nie pamiętają tamtych czasów. Wielu z byłych członków zboru przebywa również za granicą.

W dawnych latach na początku stycznia każdego roku odbywały się nabozeństwa ekumeniczne. Najmilej widziane i wspominane były odbywane w naszym Zborze. - zawsze przy pełnej frekwencji. Był okres, w którym odbywały się wedlug planu odwiedziny pastorów różnych zborów w okręgu. Przynajmniej raz w roku odbywały się ewangelizacje. Najczęstszymi ewangelistami byli: br. Mieczysław Suski, Michał Hydzik, Aleksander Mańkowski, Tadeusz Gaweł. Rzadziej usługiwali: br. Marian Suski, Marek Tomczyński, Zdzisław Józefowicz, Ferynand Karel, Konstanty Sacewicz, Henryk Sacewicz, Stanislaw Rudnicki Kazimierz Sosulski, Władysław Sosulski, Dawid Kulinicz, Marek Kamiński, Józef Mrózek, Kazimierz Muranty.

W maju 2002r. na pastora wybrany został Roman Bortkiewicz uroczystośc poprowadzil brat Piotr Cieślar.

Czerwiec 2009r. - ordynacja na diakonów brata Romana Bortkiewicza i Andrzeja Karolczyka z udziałem brata Piotra Cieślara

 

Numer konta

09102050950000540201375062
PKO BP SA
Kościół Zielonoświątkowy Zbór
w Wałbrzychu
ul. Andersa 185
58-304 Wałbrzych

Odwiedza nas 4 gości oraz 0 użytkowników.

Kontakt

  • Kościół Zielonoświątkowy w Wałbrzychu
  • ul. Andersa 185
  • Wałbrzych
  • Dolnośląskie
  • 58-304
  • Polska
  • +48748477428
  • Napisz @

Designed by atjoomla.com